باد
بر کلمات من می چرخد
غبار حروف را پاک می کند
می بیند نیستی.
این گونه که او پرسه زنان دور می شود
بر می گردد
برف در دهانم خواهد ریخت.
سه شنبه ۱۶ مهر ۱۳۹۸ | 10:55
باد
بر کلمات من می چرخد
غبار حروف را پاک می کند
می بیند نیستی.
این گونه که او پرسه زنان دور می شود
بر می گردد
برف در دهانم خواهد ریخت.
شعرها می توانم بنویسم
با قلبی
که آهوان سربریده در آن می تازند.
رویاهایم را به من بدهید
کاغذم
مدادم
جوانی انگشت هایم،
و به من بگویید
نامم را از چه جهت می نویسند.
زندان شما
حروف الفبا را از یادم برده است.
گاهی گمــان نمـی کنـی و مـی شـود